คอลัมน์ เด็กมอขอแจม: ‘โก๋’น.ศ.หัวใจ’ศิลปะไทย’

มติชน ฉบับวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2562

education@matichon.co.th
พีรพล อินทร์ตุ้ม
คณะศิลปกรรมศาสตร์ มทร.ธัญบุรี
ขอแนะนำตัวก่อนนะครับ ผม “โก๋” นายพีรพล อินทร์ตุ้ม สาขาวิชาศิลปะไทย ภาควิชาทัศนศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี เดือนสิงหาคมนี้ ผมจะเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ผมอยากเล่าชีวิตเด็กศิลปะไทย สำหรับใครที่อยากเรียนทางด้านสายวิชาชีพนี้
ที่เลือกเรียนสาขาศิลปะไทย เพราะว่ารากฐานของผมเป็นคนไทย ชอบและเติบโตมากับวิถีชีวิตศิลปะพื้นบ้าน ทั้งศิลปะภายในวัด จิตรกรรมฝาผนัง ลายไทย ความงามของความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของไทย และชื่นชอบศิลปินอาจารย์ที่เป็นแบบอย่าง โดยพวกท่านเรียนจบสาขาศิลปะไทย
ระหว่างเรียนอยู่ที่วิทยาลัยช่างศิลปสุพรรณบุรี ผมส่งผลงานเข้าประกวดเพื่อพัฒนาผลงานของตัวเองกับวิทยาลัยฯ ปี 2555 ได้รางวัลชนะเลิศผลการประกวดวาดภาพเด็กและเยาวชนเฉลิมพระเกียรติ รางวัลยอดเยี่ยมองค์ประกอบศิลป์ รางวัลยอดเยี่ยมวาดเส้นสร้างสรรค์ รางวัลดีเด่นด้านคัดลอกงานศิลปะไทย ปี 2556 เข้าเฝ้าฯทูลเกล้าฯถวายผลงานศิลปะแด่ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี รางวัลทุนนริศรานุวัดติวงศ์ รางวัลชมเชยด้านศิลปะไทย รางวัลยอดเยี่ยมด้านจิตรกรรม
หลังจบ ผมสอบเข้าสาขาศิลปะไทย มทร.ธัญบุรี ระหว่างเรียนได้หารายได้พิเศษจากงานศิลปะ นำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ รายได้นำมาใช้ในการศึกษา ซื้ออุปกรณ์ต่างๆ ได้รับทุนจากมูลนิธิรัฐบุรุษ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ที่ส่งเสริมการทำงานของนักศึกษาศิลปะ ที่ขาดไม่ได้ในการเรียนสายวิชาชีพนี้คือ การแสดงผลงาน และประกวดตามเวทีต่างๆ ร่วมแสดงจิตรกรรมบัวหลวงของธนาคารกรุงเทพ ครั้งที่ 39 และครั้งที่ 41 ร่วมโครงการ young artist talent ครั้งที่ 9-10 โครงการดาวเด่นบัวหลวง 101 ปีที่ 11 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 3 ศิลปกรรมกรุงไทย ครั้งที่ 4
ล่าสุดกับผลงาน “ละครของเล่น” ศิลปนิพนธ์จบชั้นปีที่ 4 ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงศิลปกรรมแห่งชาติครั้งที่ 65 การส่งผลงานครั้งนี้ อยากรู้ว่าผลงานที่ทำจะได้การยอมรับจากคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิศิลปินแห่งชาติในระดับไหน ควรจะพัฒนาผลงานให้ดีขึ้นๆ ไป และเป็นเส้นทางสู่ศิลปินอาชีพในอนาคตต่อไป
ละครของเล่น เป็นการเขียนภาพหุ่นนิ่งธรรมดา แต่โมเดลของเล่นเขียนสิ่งที่ผมรักและชื่นชอบ นำมาวางจัดท่าทางราวกับการแสดงละครเวที แฝงเนื้อหาเรื่องราวให้ผู้ชมผลงานได้ตีความในแบบที่ตนคิด พูดถึงความเป็นมาในสังคมอดีต และปัจจุบัน เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของมนุษย์ และมีผลมาถึงสังคมมนุษย์โดยส่วนรวม จัดการองค์ประกอบให้ดูราวกับการแสดงละครเวทีท่าทางวัตถุสิ่งของในภาพถูกจัดวางไว้อย่างมีระบบ และเต็มไปด้วยนัยสำคัญในแต่ละภาพ โดยใช้เทคนิคเขียนด้วยสีอะคริลิคบนผ้าใบ
ผมจบด้วยเกรดเฉลี่ย 3.11 ผมภูมิใจที่ได้เรียนในสิ่งที่ผมรัก ศิลปะไทย ไม่ใช่แค่การเขียนลายไทย แต่คือการทำงานได้ทุกรูปแบบที่มันเกิดขึ้นภายในสังคมไทย วิถีชีวิต ทั้งอดีต และปัจจุบัน เทคนิคต่างๆ ที่หลากหลาย ผมว่าความเป็นไทยมันอยู่ในตัวคนไทยทุกคน ไม่ว่าจะเพนต์ จะเขียนลาย ทุกอย่างที่ทำก็คือศิลปะไทย
สำหรับน้องๆ ที่ต้องการส่งผลงานแสดง หรือเข้าประกวด ให้ตั้งใจทำงาน และเอาใจใส่กับงานที่ตัวเองรัก พัฒนาผลงานอยู่ตลอดเวลาครับ