4 หนุ่ม ทุกอย่างอยู่เรา งานอาสา อยู่ในจิต

rmutt05

“ใจเท่านั้น ใจพร้อม แล้วกายจะพร้อม ทุกชีวิตอยู่ในมือของพวกเรา ทำด้วยใจและพร้อมให้ความช่วยเหลือ” เสียงของ 4 หนุ่ม นักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี อาสาสมัครศูนย์เหยี่ยวเวหาปทุมธานี ศูนย์วิทยุปทุมธานี และมูลนิธิร่วมกตัญญู (ในส่วนของหน่วยกูชีพ) จิตอาสาช่วยเหลือบริเวณพื้นที่พรธิสาร 3 คลอง 6 จ. ปุทมธานี โดยในช่วงเทศกาลสงกรานต์ที่ผ่านมา มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นเนื่องจากมีวันหยุดยาวติดกัน 5 วัน ซึ่งโอกาสการเกิดอุบัติเหตุสูงมาก เขาเหล่านี้ต้องอยู่ประจำศูนย์ในการช่วยดูแลและช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุ

“ปาล์ม” นายปราโมทย์ พันธุ์ภักดี นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาวิศวกรรมสิ่งทอ คณะวิศวกรรมศาสตร์ อาสาสมัครศูนย์เหยี่ยวเวหาปทุมธานี ศูนย์วิทยุปทุมธานี เล่าว่า ประมาณ 1 ปี ที่ได้เข้ามาทำงานเป็นอาสาสมัคร หน้าที่รับแจ้งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หลังจากนั้นเข้าไปตรวจสอบพื้นที่ โดยใช้ “มอเตอร์ไซต์” เมื่อเข้าไปยังพื้นที่และได้เห็นเหตุการณ์จากนั้นประสานงานแจ้งวิทยุไปยังศูนย์วิทยุปทุมธานี คลอง 2 ขอความช่วยเหลือ ที่เข้ามาเป็นอาสาสมัคร เนื่องจากชอบงานประเภทนี้ ซึ่งเดิมเป็นอาสาสมัครหน่วยกู้ชีพ ที่จังหวัดกาญจนบุรี ตอนที่ได้ลงพื้นที่ รู้สึกว่า ชอบ ได้ช่วยเหลือคนอื่น เป็นประสบการณ์ในการทำงานร่วมกับผู้อื่น “ถ้าไม่ลองทำจะไม่รู้ว่า ความสุขเป็นอย่างไร”

เช่นเดียวกับ “ดิว” นายธีรพัฒน์ วงษ์ขยาย นักศึกษาชั้นปีที่ 4 สาขาประมง คณะเทคโนโลยีการเกษตร เล่าว่า ทำงานเป็นอาสาสมัคร ศูนย์เหยี่ยวเวหาปทุมธานี ศูนย์วิทยุปทุมธานี ได้ 2 เดือน รุ่นพี่ได้ชวนเข้ามาร่วมงาน โดยจะทำอาสาสมัครช่วงหลังเลิกเรียน เข้ามาทำงานได้รู้จักคนมากมาย หลากหลายอาชีพ เป็นอีกสังคมของอาสาสมัคร ก่อนจะมาเป็นอาสาสมัครจะมีเวลาว่าง โดยเวลาส่วนใหญ่จะนอนและเล่นคอมพิวเตอร์ เวลาส่วนนี้ได้นำมาช่วยเหลือคนที่เดือดร้อน ทำประโยชน์เพื่อสังคม “ถ้าเราไม่ทำแล้วใครจะทำ” อยากให้เพื่อนที่มีเวลาว่าง ออกมาทำประโยชน์เพื่อสังคม อย่าคิดว่า ไม่ใช่หน้าที่ แต่พลเมืองที่ดีทุกอย่างคือหน้าที่

ทางด้าน “เต้ย” นายวชิรฉัตร ต้ออาษา นักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิศวกรรมเครื่องกล คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม อาสาสมัครมูลนิธิร่วมกตัญญู (ในส่วนของหน่วยกูชีพ) เล่าว่า เริ่มทำงานในหน่วยกู้ชีพ จังหวัดนครนายกมาตั้งแต่เรียนชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 4 ที่อาสาสมัครช่วยเหลือคนเจ็บ เพราะว่า ส่วนตัวเป็นคนขี้สงสารคนอื่น เห็นแล้วอยากช่วยเหลือ โดยตอนนี้ได้นำรถของพ่อมาปรับแต่งเป็นรถกู้ชีพ “ความรับผิดชอบ ตรงต่อเวลา มีวินัยในตนเอง และความซื่อสัตย์” คือสิ่งที่ได้จากงานตรงนี้ ทำให้รู้ว่า ทุกชีวิตมีคุณค่า ความปลอดภัยของผู้ประสบภัยที่เราช่วยเหลือ ซึ่งความรู้ในเรื่องของการปฐมพยาบาล คือ ความรู้ที่ได้จากการอบรมมา และประสบการณ์ในการทำงานมามากกว่า 3 ปี

เพื่อนที่ติดรถกู้ชีพของเต้ย “บอม” นายวายุ หันสมร นักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิศวกรรมเครื่องกล คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม เล่าว่า ทุกครั้งที่ลงปฏิบัติหน้าที่ภูมิใจ และมีความสุข ปฐมพยาบาลผู้ป่วยเบื้องต้นคือสิ่งที่คำนึงถึง ต้องช่วยเหลือให้เต็มที่ “ทุกชีวิตมีค่า” เมื่อคำนึงถึงความปลอดภัยของผู้ประสบภัยแล้ว อีกสิ่งที่ต้องคำนึงถึง คือ ความปลอดภัยของตนเอง ต้องป้องกันตนเอง อาสาสมัครกู้ชีพ ทุกคนต้องมีความพร้อม บางครั้งตีหนึ่งตีสอง เป็นเวลาพักผ่อน เมื่อมีคนขอความช่วยเหลือต้องพร้อมช่วยเหลือ “ทุกสิ่งที่ทำลงไป ไม่ได้หวังอะไรตอบแทน แค่เห็นคนที่เดือดร้อนหรือประสบภัยปลอดภัย นั่นคือสิ่งที่เราต้องการ

“ความสุข ของพวกเรา คือ รอยยิ้ม และคำขอบคุณจากผู้ประสบภัยและญาติผู้ประสบภัย แค่นี่ละครับ คือสิ่งที่พวกเราคิดว่ามันคือกำลังใจ ให้พวกเรา ทำงานอาสาสมัครต่อไป” 4 หนุ่มกล่าวทิ้งท้าย
ชลธิชา ศรีอุบล

กองประชาสัมพันธ์ มทร.ธัญบุรี 02-549-4994

แสดงความคิดเห็น