คอลัมน์ เด็กมอ ขอแจม: เรียนรู้…สหกิจศึกษาที่ ไต้หวัน

C-130422020171-1

นายสุพจน์ กรดเต็ม ชั้นปีที่ 3 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

สวัสดีครับพี่ๆ ทีมงาน และเพื่อนๆ ทุกคน ผมชื่อ “แบงค์” นายสุพจน์ กรดเต็ม นักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขาวิชาชีววิทยา นายกสโมสรนักศึกษา คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล (มทร.) ธัญบุรี นับย้อนหลังเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว ผมมีโอกาสได้เดินทางไปสหกิจศึกษา ณ National Pingtung University of Science and Technology ประเทศ Taiwan 3 เดือนที่ผมได้ใช้ชีวิตที่นี่ มันเป็นประสบการณ์ที่คุ้มค่ามากเลยครับ ผมขอโอกาสในพื้นที่คอลัมน์มาแชร์ประสบการณ์ตรงที่ผมได้มีโอกาสสัมผัสจริงๆ

สำหรับโครงการที่ผมเดินทางไป ณ National Pingtung University of Science and Technology ประเทศ Taiwan คือ โครงการสหกิจศึกษาในการออกไปฝึกงาน ซึ่งถือว่าเป็นโครงการที่ผมได้รับโอกาสจาก ผศ.ดร. สิริแข พงษ์สวัสดิ์ คณบดีคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ที่ท่านได้มอบโอกาสครั้งนี้ ให้กับตัวผม และอาจารย์ในส่วนงานวิเทศ สัมพันธ์ ของมหาวิทยาลัย

“งานสหกิจศึกษา” ของผมคือ ช่วยการทำโปรเจ็กต์การสกัด ทั้งการสกัดพืชสมุนไพร สกัดสารเคมี โดยได้ร่วมทำงานกับ Prof. Dr.Ho-Hsien Chen อาจารย์ที่ผมต้องใช้ชีวิตและเรียนรู้ความรู้ รวมถึงช่วยอาจารย์ในการทำวิจัยผลงานของอาจารย์

เมื่อผมรู้ว่า ต้องเดินทางไปสหกิจศึกษา ณ ประเทศไต้หวัน เริ่มเตรียมตัวโดยทำการศึกษาความเป็นมาเป็นไปของโครงการที่จะต้องไป มหาวิทยาลัยที่ต้องไปอยู่ ภูมิศาสตร์ของประเทศ สิ่งที่ต้องเตรียมสำคัญมากที่สุดคือ “อาวุธในการสื่อสาร” นั่นคือภาษา ซึ่งประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศไต้หวันใช้ภาษาจีนในการสื่อสาร ซึ่งได้ซื้อคู่มือภาษาจีนไปด้วย และอีกภาษาที่สำคัญที่ใช้สื่อสารกันทั่วโลก คือ ภาษาอังกฤษ แต่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่มีพื้นฐานมาเล็กน้อย สามารถสื่อสารได้ เนื่องจากที่คณะได้เปิดสอน และพยายามพูดคุยกับเพื่อนต่างชาติที่เข้ามาแลกเปลี่ยนกับมหาวิทยาลัย มนุษยสัมพันธ์เป็นตัวเชื่อมโยงที่ดีที่สุด และสิ่งสำคัญที่ขาดไม่ได้ คือ ความเป็นไมตรีที่เตรียมพกใส่กระเป๋า และจะพยายามนำสิ่งใหม่ๆ กลับมาให้ได้มากที่สุด

National Pingtung University of Science and Technology อยู่ที่รัฐ Pingtung เป็นมหาวิทยาลัยที่สวยและใหญ่ที่สุดในไต้หวัน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงทางด้านการเกษตร เปิดสอนในระดับปริญญาตรี-ปริญญาเอก โดยมีการเปิดสอนหลักสูตรนานาชาติ ซึ่งจากการสังเกตนักศึกษาจะทำงานประจำเพื่อหารายได้ กิจกรรมนักศึกษาค่อนข้างมีระบบ ผมใช้ชีวิตในหอพักในมหาวิทยาลัยร่วมกับเพื่อนอีก 3 คน คือนายจิรภัทร น้ำแก้ว เพื่อนในสาขาวิชาที่เดินทางไปด้วยกัน และเพื่อนชาวต่างชาติอีก 2 คน คือจาก Federation of Saint Kitts and Nevis และ Belize การสื่อสารของพวกเราเป็นไปได้สวย เพราะว่าใช้ภาษาอังกฤษ เห็นไหมครับว่า ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สำคัญมาก อยากบอกให้เพื่อนตั้งใจเรียนภาษาอังกฤษ

1 สัปดาห์แรกที่ไปอยู่ที่นั่นลำบากมาก เนื่องจากยังไม่มีความรู้ในเรื่องของภาษาจีน ปรับตัวยากมากมี “คู่มือภาษาจีน” ที่พกติดกระเป๋าช่วยชีวิต แต่ในความโชคร้ายยังมีความโชคดี เนื่องจากทางมหาวิทยาลัยที่ไต้หวัน มีให้เรียนปรับพื้นฐานภาษาจีนอยู่ประมาน 1 เดือน ในเรื่องของการใช้ภาษาจีนในชีวิตประจำวัน ชีวิตของผมตลอดระยะเวลาที่สหกิจศึกษา เริ่มตื่นนอนเวลา 08.00 น. ทำงานในแล็บช่วย อาจารย์ อยู่ในห้องแล็บตลอดวัน จนถึงเวลา 17.00 น. ส่วนวันเสาร์และวันอาทิตย์ คือ วันเที่ยว เก็บเกี่ยวประสบการณ์อีกประเภทหนึ่ง ตอนแรกๆ ให้เพื่อนชาวไต้หวันพาเที่ยว แต่เมื่อเริ่มชินสามารถออกเที่ยวด้วยตัวเองได้ ส่วนอีกกิจกรรมหนึ่ง คือการทำกิจกรรมร่วมกับองค์การนักศึกษาที่นั่น คือเวลาเย็น ของบางวันจะมีการรับประทานอาหารร่วมกันที่โรงอาหาร มีเพื่อนจากชาติต่างๆ มารับประทานด้วย นั่นละครับ คือโอกาสของการแลกเปลี่ยนกับเพื่อนต่างชาติ ซึ่งมีเพื่อนจากประเทศมาเลเซีย เวียดนาม อินโดนีเซีย เป็นโอกาสที่ผมจะได้ศึกษาเพื่อนประเทศที่เข้ามาเป็นสมาชิกประชาคมอาเซียน ในปี 2015

ตลอดระยะเวลา 3 เดือน ที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่น ได้ประสบการณ์ใหม่ๆ ได้เจอเพื่อนประเทศต่างๆ ได้รับความรู้ เทคนิคใหม่ๆ เกี่ยวกับการเรียนที่สามารถนำมาปรับใช้ในการทำโปรเจ็กต์ ระบบการทำงานของกิจกรรมนักศึกษา และเรียนรู้วัฒนธรรม การใช้ชีวิตของประชาชนของประเทศไต้หวัน

ฝากไว้ให้กับเพื่อนที่อยากเปิดมุมมองใหม่ อยากให้ทุกคนลองไปสหกิจศึกษาต่างประเทศ มุมมองต่างประเทศฝึกให้เราเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ กระตุ้นให้ต้องฝึกตนเอง ใช้ชีวิตในต่างประเทศ ซึ่งต้องทำเองทุกอย่าง และที่ขาดไม่ได้สำหรับการจะไปสหกิจศึกษา คือ ภาษาอังกฤษ และภาษาที่ประเทศที่เราจะไปสหกิจศึกษา เราควรศึกษาเนื่องจากมีความสำคัญมาก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น